مجله تانیا

به گفته اقتصاددان ایران عصر دوشنبه ، مربیان خارجی و بازیکنان و ماجراهای پس از خاتمه قرارداد خود و جبران خسارت آنها با فیفا ، به یکی از مشکلات فوتبال ایران تبدیل شده اند. این معضل که منجر به بسیاری از موارد شکایت بیگانگان در فیفا برای ایران در پنج دهه گذشته شده و برای این قراردادها پول زیادی را واریز کرده است.

پرونده Wilmuts Gate و خسارات مالی که به دلیل خاتمه قرارداد مربی بلژیکی به فوتبال ایران تحمیل شده است ، از جمله سالهای اخیر بلندگو بود. البته این مشت نمونه ای از غرش است و در دهه 1980 ، هنگامی که ورود پول غیر مرتبط به فوتبال و کلوپ ها تسریع شد ، چنین ضررهای مالی بارها و بارها باشگاه ملی فوتبال ملی و ملی را تجربه کرده است.

علیرغم موارد مالی مضر در طی پنج دهه گذشته ، به نظر می رسد که مسیر چنین قراردادهای مضر در فوتبال ایران بسته نشده است و ما در فصول اخیر این مشکل را تکرار کرده ایم. این البته ، هنگامی که فدراسیون فوتبال تلاش کرده است از ورود بیگانگان کم کیفیت که گاهی اوقات با یکی از باشگاه ها با اصلاح شرایطی که بازیکنان و مربیان خارجی مجبور به پیوستن به تیم های کشور ما بودند ، جلوگیری کند. کند

با این حال ، هیچ تاکتیک خاصی برای جلوگیری از ضررهای مالی قراردادهای یک طرفه به نفع بازیکن یا مربی وجود ندارد ، و این باعث شده است که خطر تکرار رویدادهایی مانند Wilmots Gate ایجاد شود.

پرداخت مجازات های مالی سنگین به مربیان و بازیکنان خارجی در دهه های اخیر در لیگ ایران در شرایطی است که باشگاه ها همیشه از کمبود بودجه و مشکلات مالی شکایت کرده اند. این محدودیت ها منجر به محکومیت شکایت مربیان و بازیکنان خارجی برای پرداخت ارقام عظیم ، دو برابر رنج مالی باشگاه ها و طولانی شدن لیست بدهی و طلبکاران شده است.

با این حال ، در ضررهای مالی عظیمی که برخی از مربیان و بازیکنان خارجی به این باشگاه ها تحمیل می کنند ، فروشندگان نیز می توانند به نمایندگی هایی که همیشه سعی کرده اند بیشترین استفاده را از یک قرارداد در حساب های خود داشته باشند ، ردیابی کنند. Golan Heights ، که علاوه بر قالب مدیر برنامه ، گاهی اوقات در مربیگری و لباس مدیر نیز دیده می شود ، در پنج دهه گذشته بیش از هر زمان دیگری تبدیل شده است.

نقش این دلالان در خاتمه قراردادهای هدفمند و برنامه ریزی شده ، که منجر به جبران سنگین و همچنین میزان کل قرارداد می شود ، با وجود حضور کوتاه مدت در تیم های ایران ، برجسته تر از همیشه است.

البته ، انفعال فدراسیون فوتبال در نظارت بر قراردادها و همچنین سوء مدیریت مدیران این باشگاه در عمل و همچنین وجود پیمانکاران در قراردادها از عوامل دیگری است که فوتبال ایران را به بهشت ​​مربیان و بازیکنان خارجی تبدیل کرده است. درآمد

مربیان و بازیکنانی که با قراردادهای یک ساله یا چند ساله وارد کشور می شوند ، پس از چند ماه قرارداد خود را فسخ می کنند و سپس فقط چند ماه از کل قرارداد یک ساله یا چند ساله خود در کشور می خواهند.

با این حال ، فوتبال ایران ، که در محاصره نقص های مالی و بودجه در برابر رقبای آسیایی خود قرار دارد ، آسیب رساندن به قراردادهای با مربیان خارجی و بازیکنان در یک مکان را متوقف می کند تا یک مربی یا یک بازیکن خارجی را با نگرانی از پرداخت مربی یا یک بازیکن خارجی خاتمه دهند. پایگاه و محکومیت در فیفا نباید مدیران و هواداران باشگاه را ترساند.

برای متوقف کردن این چرخه لعنتی ، فدراسیون فوتبال باید مدیران باشگاه را با آخرین تغییر در منافع این باشگاه با آموزش باشگاه ها برای نوشتن قراردادهای بین المللی آشنا کند. علاوه بر مشاهده رفتار فروشندگان ، آنها همچنین باید سطح نظارت خود را در قراردادها افزایش دهند تا راه های سوءاستفاده از بازیکنان و مربیان خارجی را ببندند.

با این حال ، وظیفه اصلی کلوپ ها است که در بسیاری از موارد با شکاف های مدیریتی و عدم آشنایی با قوانین حقوقی بین المللی مشاهده شده است ، مبنای محکوم کردن شکایات بازیکنان و مربیان خارجی در فیفا را فراهم کرده است.

در چنین شرایطی ، علاوه بر انجام تعهدات مندرج در قرارداد ، باشگاه ها قبل از بستن هرگونه قرارداد با استفاده از وکلا متخصص و آشنایی با قانون حقوقی فوتبال ، باید با یک بازیکن یا مربی خارجی قرارداد محکمی را با یک بازیکن یا مربی خارجی امضا کنند. شکایات بیگانگان از تیم های ایران در فیفا برای افزایش جبران خسارت و پول زیاد و خاتمه قرارداد خارجی نباید به کابوس برای باشگاه ها تبدیل شود.