اگر نتوانیم در فضای حرام قید و بندها را تسلیم کنیم و عزم خود را جزم نکنیم، بعید است که بتوانیم در عاشورا حداقل به نیت جان خود را فدا کنیم. در «زیارت امام مؤمنان» این جمله آمده است: «اگر در صفین، جمل، نهروان و کربلا نیستیم، با جان و دل با شما هستیم». این حضور با نیت و دل زمانی است که انسان به حسین (علیه السلام) برسد و همه چیز را فراموش کند.
هر که در کنار شهادت علیه السلام گذشته و آینده را به یاد آورد و بر آرزوهای بلند تکیه کند، نمی تواند به سوی خدا هجرت کند و با حضرتش سیر کند. به همین دلیل وقتی از مکه آمد، در خطبه گفت: آن مرد به خاطر شایستگی هجرت و تابعیت با وجود لقاء نفس در میان ما بود، پس با ما همسفر نشوید. کسی که حاضر است خون دلش را به عنوان یک مادر به ما اهدا کند
ارسال پاسخ
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید