مجله تانیا

به گفته اقتصاددان ایران ؛ شما از میز شام برگشتید و احساس می کنید که حتی نمی توانید حتی یک مورچه هم بخورید ، اما در آن لحظه یک شیرینی یا دسر به شما پیشنهاد می شود و نمی توانید بگویید نه. دلیل چیست؟ در یک مطالعه جدید ، دانشمندان نورون های مسئول این پدیده به نام “معده دسر” را شناسایی کرده اند.

دانشمندان موسسه متابولیسم Max Planck در یک مطالعه جدید در مورد موش ها به آنها امکان خوردن میان وعده های شیرین را پس از وعده های غذایی دادند. جای تعجب نیست که آنها حتی می خواستند دسرها را حتی وقتی احساس کامل می کردند ، بخورند. بنابراین محققان در طی این فرآیند آنچه را که در مغز آنها اتفاق می افتد ، بررسی کردند.

احساس سیری که به شما یک وعده غذایی بزرگ می دهد نه تنها از معده شما بلکه از مغز شما نیز ناشی می شود. به طور خاص ، این نورونهای طرفدار ناپیوملانوکورتین (POMC) در منطقه هیپوتالاموس هستند که پس از تغذیه فعال می شوند تا مطمئن شوید که دیگر غذا را به معده خود نخواهید داشت.

با کمال تعجب ، محققان مقام دوم برای کار در نورونهای POMC را داشتند. در حالی که آنها سیگنال “من سیر هستم” را صدا می کردند ، آنها همچنین برآمدگی هایی را به ناحیه همسایه مغز ، “تالاموس پاراوتریکولار” فرستادند و هورمونی به نام “اندورفین” منتشر کردند. این مسیر پاتوئید (مواد افیونی و اعتیاد آور) اشتها را به طور خاص برای شکر روشن می کند. خوردن دسر باعث پاداش در مغز می شود که موش را به خوردن شیرینی ترغیب می کند.

در یک رویداد جالب ، محققان دریافتند که این مسیر لذت فقط توسط غذاهای شیرین فعال می شود و وقتی موش ها بعد از غذا غذاهای منظم یا چرب می خورند.

هنینگ فنسلاو ، رئیس مطالعه گفت: “از دیدگاه تکاملی ، این منطقی است.” قند در طبیعت کمیاب است ، اما انرژی سریع را تأمین می کند. در هر زمان که در دسترس باشد ، مغز برای کنترل مصرف قند کنترل می شود.

محققان سپس مسیرهای مواد افیونی را مسدود کردند و دریافتند که موش های سیر می توانند در برابر جذابیت دسر مقاومت کنند. با این حال عجیب است که جلوگیری از مصرف موش های گرسنه 1-اندورفین مانع از مصرف قند قند نمی شود.

به منظور بررسی اینکه آیا مکانیسم مشابهی در انسان وجود دارد ، محققان داوطلبان را به محلول های شیرین دادند و دریافتند که همان ناحیه مغز به ماده پاسخ می دهد. این نشان می دهد که مسدود کردن این مسیر می تواند راهی جدید برای کنترل گرانش و چاقی باشد.

فنوسلاو می گوید: “در حال حاضر داروهایی وجود دارند که گیرنده های مواد افیونی را در مغز مسدود می کنند ، اما کاهش وزن کمتر از تزریق سرکوب کننده اشتها است.” ما معتقدیم که ترکیب آنها با سایر روشهای درمانی می تواند بسیار مفید باشد. با این حال ، ما باید این موضوع را بیشتر کشف کنیم.

البته فعالیت مغزی به تنهایی تصویر کاملی ارائه نمی دهد. مطالعات دیگر نشان داده اند که سیگنال های میکروبی روده نیز می توانند بر این امر تأثیر بگذارند.