مجله تانیا

به گفته اقتصاددان ایران ، در مطالعه دکتر بهناز امین زاده ، استاد دانشکده دانشکده دانشکده و شوهره عزتیان ، دانشجوی دانشگاه تهران ، راه حل هایی برای مشارکت ذینفعان در طراحی شهر ارائه شده است.

امین زاده درباره اهمیت همکاری و مشارکت در طراحی شهری گفت: “طراحی شهری نوعی همکاری است.” اما این مسئله مهم عمدتاً با درگیری ها روبرو است ، زیرا طراحی شهری اغلب به طور جداگانه و بدون همکاری معنی دار بین طراح و سایر بازیگران ، با رویکرد “دانش دانش” و “طراحی جعبه سیاه” انجام می شود.

استاد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران در معرفی تحقیقات انجام شده در دانشکده برنامه ریزی شهری ، گفت: در این مطالعه ، تلاش شده است تا در مرحله طراحی طراحی تعاونی را انجام دهد. در حقیقت ، با توجه به ماهیت خلاقانه طراحی و شهود طراحی و ضرورت ایجاد و پردازش ایده در مرحله طراحی ، امکان تعامل و همکاری بین بازیگران نیاز به تحقیق و تحلیل دارد.

وی افزود: “همکاری با طراحی شهری ، با حضور بازیگران مختلف ، از یک سو نوعی تضاد است که هدف آن ایجاد درک مشترک از مسئله طراحی بر اساس ارزش ها و هنجارهای بازیگران در یک یکپارچه است. فرآیند و طراحی بر اساس آن. ” از طرف دیگر ، ماهیت طراحی مستلزم آن است که ایده ایجاد ایده و راه حل با رویکرد تحلیلی و خلاقانه توسط طراح / طراحان انجام شود.

استاد دانشکده برنامه ریزی شهری اظهار داشت: این مطالعه از لحاظ نظری مبتنی بر تفسیر نوآورانه از رویکرد تفکر طراحی به طراحی شهری و ارتباط آن با رویکرد “مشارکتی و نه” است. در آزمون فرضیه ایجاد شده در یک نمونه مورد (طراحی Isfahan Chahar Bagh) ، پس از مدل سازی بر اساس کاربرد الگوریتم ژنتیکی ، یک سیستم یکپارچه با محیط فناوری و رسانه های جمعی ایجاد شده است تا بتواند آن را برای بازیگران امکان پذیر کند هر مرحله توجه به نقش و موقعیت آنها در قالب ابزارهای رسانه ای و ورود به شبکه های آنها متفاوت است.

با توجه به روابط عمومی دانشگاه تهران ، امین زاده در مورد نتایج این مطالعه گفت ، این مطالعه نشان داد که فعالان می توانند شبکه ای از قدرت را بدست آورند که همکاری را معنی دار می کند و با ایجاد روابط تعاملی و تفسیری ، توانایی یادگیری متقابل و دستیابی محصول محصول مورد نظر. فراهم می کند

یکی از اعضای دانشکده هنرهای زیبا ، با اشاره به اینکه پیشنهاد تحقیق در هشت مرحله از فرآیند طراحی شهری توضیح داده شده است ، تأکید شده است: چنین فرایندی نیاز به یک چرخه پی در پی مفهوم سازی ، ساخت و ساز و پردازش ایده ها ، ارائه راه حل ها و ارزیابی دارد. این فرایند ارتباط بین بازیگران ، متخصصان و تولید کنندگان طراحی و کاربران را از طریق ایجاد یک شبکه تکنولوژیکی تعامل و تصمیم گیری ایجاد می کند و از این طریق چالش بین استفاده همزمان از روشهای علمی و کشف و شهود در طراحی شهری به حداقل می رسد. و این بستر برای مشارکت خلاق در طراحی شهری در مرحله طراحی را فراهم می کند.

نتایج این مطالعه در قالب مقاله ای در CodeSign منتشر شده است.