مجله تانیا

به گفته یک اقتصاددان در ایران ؛ یک بار ، قبل از اینکه کلمه “هتل” به ایرانیان برسد ، مسافران و کاروان های خسته امشب در صبح ها در رباط ها و کاروان ها آورده شده اند که سایه آنها به طور گسترده ای در جاده های خاکی و آسفالت شده در ایران قرار داشت. این ساختمانها یادبود دوره صفوید و شاه عباس بودند که هر دو پناهگاه مسافران و بازرگانان هستند. تمام رباط ها دنیایی از اتاق های کوچک و راهروهای بادگیر بود که یک حیاط بزرگ در وسط و دروازه هایی که منجر به شب و پنبه می شد ، بود.

در آن زمان ، اگر از رهگذران بخواهید ، که خالق ساختمان است ، بلافاصله نام پادشاه عباس را تلفظ می کند. لازم نبود ؛ از آنجا که او بیش از هر پادشاهی در ایران ساخته و این سنت را در سراسر کشور گسترش داد. کاروان ها ، با معماری ایرانی و مواد اصلی نسل ، ستون فقرات سفر و تجارت در ایران بودند.

اما این استراحتگاه ها ، علی رغم کارآیی فوق العاده ، چیزی نبود که ما امروز “هتل” می نامیم. هیچ خبری در مورد خانواده نرم ، حمام سفارشی ، رستوران و سالن رقص وجود نداشت ، حتی خدماتی که امروز می شناسیم. حتی نسیم مدرنیته و ایران به آرامی در حال تغییر بود.

Varangistan و هتل سودا

همه چیز از پرواز ناصر ال شاه به وارنگ آغاز شد. پادشاه که سه بار به اروپا سفر کرده بود و هر بار با چشمان پر از شگفتی به معماری ، نظم و سبک زندگی غربی نگاه می کرد. از همه آنچه او دید ، این هتل های فوق العاده اروپایی را به خود جلب کرد. خانه هایی که نه تنها در خواب و راحت بودند ، بلکه یک نقطه مهم از ارتباطات اجتماعی ، هنر و حتی سیاست بودند.

پس از بازگشت ، ناصر آلن شاه به دنبال ساخت چنین مکان هایی در سر بود. خانه هایی که دیگر فقط برای آسایش شب نیستند ، بلکه نمادی از تمدن و مدرنیته ایران نیز هستند. اما تا زمانی که این رویا به دست نیامد ، راه طولانی برای قطع آن وجود داشت.

در همین زمان ، تهران پر از کاروان و رباط هایی بود که به گوشه محله ها و بازارها می رسید. شانزده قفس در محله شنیدنی ، در هفده بازار و در خارج از درهای کاروان وجود داشت. هر یک از آنها سلول و مغازه های زیادی برای بازرگانان و مسافران دارند. اما هیچ چیز هنوز رنگ و بوی هتل ها امروز ندارد.

مستمری

درباره اودلاجان ، بسیاری از اروپایی ها حقوق بازنشستگی کوچکی به نام “هتل” ایجاد کرده اند. اما این هتل ها بیش از دو خانه نبودند. امکانات آنها محدود و خدمات آنها اولیه بود. ایرانیان بیش از خارجی هایی که در سالگرد هتل های فوق العاده اروپایی به ایران آمده بودند ، از ایرانیان استقبال کردند.

تا به امروز ، هتل های ایرانی بیشتر شبیه خانه های سنتی جوانان استراحتگاه های مدرن بودند. اما با آغاز دوره قانون اساسی و ورود احمد شاه ، سپس ردا خان به دنیای قدرت. اکنون ، مدرنیته فقط یک شعار نبود بلکه استانداردی برای ساخت و زندگی شهری بود.

هتل تولد بزرگ رویای

در سال خورشیدی ، در مورد باکروخان ، مهاجر قفقازی ، ناصر الدین شاه. او هتل را در خیابان تهران لایزار ساخت. ساختمان فوق العاده با دو اتاق و یک نمایشگاه 4 نفره. این هتل اولین محل اقامت مدرن ایران بود که الگویی برای هتل های اروپایی نه تنها از نظر معماری و امکانات بلکه از نظر خدمات و سبک زندگی نیز بود.

این هتل به زودی اشرافی ، روشنفکر و هنرمند شد. تئاتر او میزبان الملوک وازیری و نمایشنامه های میرزادی ایشگی بود. آب گرم و سرد در لوله کشی ، اتاق ها و خدمات مجهز که قبل از آن در ایران انجام نشده بود تا آن روز هتل را به هتل تبدیل کرد.

از این پس ، میهمانان خارجی مجبور به ماندن در سفارتخانه ها یا باغ های شمال شهر نبودند. هتل گراند تهران یک شهر جهانی ایجاد کرد و استانداردهای مهمان نوازی را برای همیشه تغییر داد.

دوره پهلوی ؛ هتل های مدرن ، سبک زندگی جدید

با آغاز مالکیت پهلوی و شتاب نوسازی ، ساخت هتل های مدرن رونق گرفته است. هتل هایی مانند پارک هتل در خیابان شهپور و زنجیره امین آل -سولتان در خیابان های جدید قم و تهران ، با معماری و خدمات اروپایی ، چهره این شهر را چرخاند.

هتل پارک ، یکی از محبوب ترین هتل های پهلوی ، با معماری مدرن ، رستوران های زیبا ، ارکستر زنده ، مسیرهای رقص و نمادهای لوکس در حال ظهور. وی در مصاحبه ای با صاحب هتل ، Thaq Al -Dawah Diba ، در مورد چالش های مدیریت هتل صحبت می کند: از مشکل تأمین آب و کارمندان ماهر گرفته تا واردات سرآشپزها و مدیر آنها از اروپا و حتی ارسال جوانان ایرانی به سوئیس و فرانسه برای یادگیری هتل و فن آوری های آشپزی.

در این هتل ها ، دیگر فقط خواب و خوراک وجود ندارد. جشن ها ، کلوپ های شبانه ، برنامه های موسیقی و حتی جشن سال اروپا برای سال نو (کریسمس) به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی شهری در تهران تبدیل شده است. هتل ها به مراکز فرهنگی و اجتماعی تبدیل شده اند. جایی که سنت ها و مدرنیته با هم ترکیب شده و سبک زندگی جدیدی شکل گرفته است.

با گسترش هتل ، حرفه های جدیدی در اطراف این مراکز شکل گرفته است. از آشپزی مدرن گرفته تا خدمات شستشو و خیاطی. سرآشپزها بعداً به زنان ایرانی تبدیل شدند که معلمان را می پزد و آشپزخانه را در مجلات زنان تدریس می کردند.

از طرف دیگر ، هتل ها به مکانی برای جشن ها و رویدادهای ویژه تبدیل شده اند. به زودی جشن عید نوروز ، که قبلاً برای ایران شناخته نشده بود ، در بین جوانان و خانواده های ایرانی رایج شد. در شب اول ژانویه ، تهران چهره ای کاملاً اروپایی گرفت. درختان نوئل در خانه ها ، برنامه های ویژه ای برای رستوران ها و هتل ها و زندگی شبانه تا صبح روز صبح فرهنگ شهری بودند.

این تغییرات نه تنها شیوه زندگی را تغییر داد ، بلکه دیدگاه ایران از جهان و خود را نیز تغییر داد. هتل ها پنجره ای را به دنیای مدرن و واردات ایران در Girga در کشورهای متمدن باز کردند.

در همین حال ، معماری هتل را نیز تغییر داده است. نمای مدرن ، پنجره های بزرگ شیشه ای ، سالن های بزرگ ، باغ های سرد توسط مربع های سنتی و سلول های کوچک جایگزین شده است. نه تنها هتل ها ساکن بودند بلکه نمادی از مدرنیته و هویت مدرن ایران نیز هستند.

امروز ، اگرچه بسیاری از این هتل های باستانی دیگر حضور ندارند یا تغییر نمی کنند ، میراث آنها در فرهنگ و سبک زندگی ایران باقی مانده است. یک هتل ، دیگر فقط یک ساختمان نیست. این نمادی از تمایل به پیشرفت و برقراری ارتباط با جهان و پذیرش تغییر است.

هتل مسافرتی در ایران سفری از شاه عباس به هتل گراند و هتل هتل است. از اتاق های کوچک و راهروهای تیره گرفته تا اتاق های سبک و سالن های درخشان. این سفر به تغییرات عمیق اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی در ایران می گوید.

امروز ، هتل های ایرانی با استانداردهای بین المللی رقابت می کنند و هر سال میزبان هزاران گردشگر محلی و خارجی هستند. اما هر بار که در لابی یک هتل مدرن قدم می زنیم ، اثرات تاریخ را می بینیم. تاریخی که با رباط های بیابان آغاز شد و به شبهای روشن از تهران رسید.