مجله تانیا

 این سازه‌ی خارق‌العاده که «نردبان فویائو» نام دارد، در کنار آسانسور دیگری که در سال ۲۰۲۲ ساخته شده بود، قرار گرفته است تا زندگی کودکان روستای «نیژوه» را که در کف دره زندگی می‌کنند، متحول کند. پیش از این، کودکان این روستا مجبور بودند هر ده روز یک بار، مسیری سه‌ساعته را از صخره‌های عمودی و خطرناک بالا بروند تا به مدرسه‌ی شبانه‌روزی خود در بالای کوه برسند.

روستای نیژوه در ارتفاع حدود ۱۱۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است، اما مدرسه‌ی ابتدایی گوانژای که دانش‌آموزان به آنجا می‌روند، بر فراز قله‌ای به ارتفاع ۱۶۵۰ متر واقع شده است. این اختلاف ارتفاع ۵۵۰ متری، سال‌ها بود که این سفر را به چالشی طاقت‌فرسا و پرخطر برای کودکان ۶ تا ۱۵ سال تبدیل کرده بود.

اما حالا با افتتاح آسانسور جدید، ماجرا کاملاً متفاوت شده است. دانش‌آموزان با اتوبوس، مسیر کوتاهی را تا پای آسانسور طی می‌کنند و سپس با سوارشدن بر این «اتوبوس مدرسه‌ی هوایی»، در عرض چند دقیقه به نزدیکی قله‌ی کوه می‌رسند. در مرحله‌ی آخر، آنها سوار تله‌کابین هوایی می‌شوند تا در کمتر از پنج دقیقه، خود را به درب مدرسه برسانند.

 آسانسور جدید، که ۲۰ متر از آسانسور قبلی بلندتر است، با سرعت ۵ متر در ثانیه حرکت می‌کند و دارای دیواره‌های شیشه‌ای تمام‌شفاف است که به مسافران امکان می‌دهد از منظره‌ی ۳۶۰ درجه‌ی دره لذت ببرند. اما فراتر از جذابیت‌های گردشگری، این سازه نقشی حیاتی در حمل‌ونقل روزانه ایفا می‌کند.

ظرفیت ترکیبی دو آسانسور به ۱۲۰۰ نفر در ساعت می‌رسد که باعث شده ظرفیت پذیرش روزانه‌ی منطقه‌ی دیدنی از چهارهزار به ۱۵هزار نفر افزایش یابد و مشکل ازدحام و صف‌های طولانی را حل کند.

بااین‌حال، مهم‌ترین دستاورد این پروژه، تغییر زندگی دانش‌آموزانی است که اکنون می‌توانند بدون نیاز به بالا رفتن از صخره‌های خطرناک، سر وقت در کلاس درس حاضر شوند. این که چین برای راحتی و آموزش تعداد انگشت‌شماری از کودکان، چنین پروژه‌ی عظیم و هزینه‌بری را به انجام رسانده است، شاید تحسین‌برانگیزترین جنبه‌ی این داستان باشد.