مجله تانیا

محمد شمس ، شاعر ، نویسنده و محقق که به تازگی به عنوان یکی از تیم “چشمان” خود در بهان فرامارارا (به نقل از رمان بزرگ آلوی) خوانده می شود ، در گفتگو با یک متخصص اقتصادی در ایران در مورد مجموعه شاعرانه جدید خود ، که گروهی در انتشار مروارید نیست ، گفت. این مجموعه ای از اشعار عاشقانه نیست ، شعرهایی وجود داشت که فکر می کردید سزاوار چاپ هستند.

وی گفت: “من شخصاً فکر نمی کنم که بعد از راه اندازی یک سریال” آهنگ عاشقانه “، چشمانم را تغییر دهم.

این شاعر در مورد ادامه اشعار عاشقانه در زمان خود و دیدگاه اش از شعر عاشقانه توضیح داد: من فکر می کنم این مرد به همان اندازه است که می تواند سعی کند زندگی روزمره خود را بهبود بخشد ، اما عموم مردم نمی توانند. تعداد معدودی در جهان وجود دارند که می توانند بیایند یا به خواسته های خود نزدیک شوند ، بنابراین از خواسته های خود ناامید می شوند. همانطور که روداکی گفت ، “آیا شما جهان را هموار می کنید؟” جهان است ، که نرمی را می پذیرد. “جهان همان چیز را نمی پذیرد ؛ بنابراین ما صبح ها با امید و آرزوی فراوان از خواب بیدار می شویم و شبی که می خواهیم بخوابیم ، بسیاری از رویاهای ما برآورده نمی شوند و انسان هنوز به تخیل و هنر متوسل می شود.

شمس لانگودی گفت که مو نتیجه عدم کمبود است و می گوید: “در جهان نقص وجود دارد که همیشه خواهد بود ، هنر با جنبه های مختلف خواهد بود.” مهمترین نوع هنر آثار عاطفی و عاشقانه است. مهمترین چیز در زندگی همدردی است و بیشترین رنج ما عدم همدردی است. اگر کسی با ما باشد و رنج و عشق ما را به اشتراک بگذارد ، رنج کمتر خواهد بود.

وی خاطرنشان کرد: عشق دو نفر بر یکدیگر منعکس می شوند ، مانند آینه. آنها درد خود را با هم می گویند. آنها شادی های خود را با هم جدا می کنند. آنها یکدیگر را به همان اندازه که می گویند درک می کنند. همانطور که می گویند یک روح در دو. در حقیقت ، عشق به عشق طرف های شکست خورده دو نفر در زندگی است. شعر عاشقانه تجلی روحیه این دو نفر است که می توانند خود یا رویاهای خود را ببینند. دلیل موهای عاشقانه این است که در تنها لحظه ها با یکی همدردی می کند. این همدلی است که باعث می شود فرد متوسل شود.

شمس لانگودی درباره تأثیر تجربه زندگی خود در سالهای اخیر در فضای شاعرانه این گروه گفت: “از آنجا که فهمیدم” جهان و کار جهان چیزی نیست “، من از زمان شعر یا چشم انداز شاعر او به جهانیان تغییر نکرده ام.

این شاعر درباره آنچه اشعار او به اولین اشعار خود تغییر داده بود گفت: “اگر اشعار قبلی 2-5 سال پیش بود ، تغییر زیادی کرده است.” در آن زمان ، من درک شلوغ از جهان داشتم و فکر می کردم آنها جهان را برای ما ساخته اند و از این دلیل که به دنبال آزادی و ایجاد عدالت هستم ناراحت شدم ، اما کسانی را دیدم که دعا می کردند. ما یک کتاب با عنوان “تجربیات” داریم که در گذشته یکی از کتابهای تاریک و خونین است. این در مورد ملت ما است. از زمانی که من چیزهای تاریک را فهمیدم (نکاتی که هافز متوجه شد و بعداً در نیچه دیدم) ، هیچ تغییری اساسی در چشمان من ایجاد نشده است ، و من همان چیزها را به زبانهای مختلف می گویم.

وی ادامه داد: “اشعار من تغییر کرده است ، اشعار من تغییر کرده است ، و اشعار من بیش از 2-5 سال پیش تغییر کرده است ، و فکر می کردم مرغ شکسته شده ام و اشتباه کردم و جهان مرا آزار می دهد ، زیرا بعداً دیدم که هیچ خبری وجود ندارد که حضور خارجی وجود داشته باشد.

شمس لانگودی را دنبال کنید: من به مدت 2-5 سال به این جمله اعتقاد دارم. هادز همچنین چنین دوره هایی را داشت و فهمید که او به این ظاهر رسیده است. هاس همچنین در زمان خود دید که همه پادشاهان و حاکمان کشته شده اند ، پسر پدرش کشته شد ، پسرش کشته شد و پدر شجاع وی کور شد و در متجاوزان ، او می خواست او را نابود کند. در زیر این آسمان تنها اشکال تغییر می یابد ، محتوا یکسان است.

نمونه ای از شعر از گروه “من از درب بیرون آمدم” در دو صفحه با قیمت 4000 تومان در انتشارات مروارید منتشر شد:

من یک تفنگ کوچک دارم
این بر برف غلبه نکرد
و زر تمام بدنم را پوشانده است
این یک لبخند است
روز خود را ارزان کنید.

در زیر شعری از این گروه برای خواندن و خواندن شمس لانگودی خواهید شنید: