مجله تانیا

به گزارش مجله -؛ شب یلدا، طولانی ترین شب سال در خوزستان، فقط یک آیین تقویم نیست. این بهانه ای برای پاتوق کردن، تجدید جلسات و حفظ سنت های منتقل شده از نسلی به نسل دیگر است. مردمی که به گرمی و مهمان نوازی شهرت دارند، چراغ خانه های خود را تا آخر شب روشن می کنند و میزهای پر از رنگ، ذوق و آشنایی را می چینند.

در خانه های خوزستان یلدا به معنای غذاهای ساده اما ریشه دار است. از آش لیپو، آش نچت، آش اردی گرفته تا شیره خرما که هنوز هم جزء منظم بسیاری از سفره هاست. میوه های پاییزی و زمستانی به ویژه محصولات محلی جلوه خاصی به این شب می دهند. پرتقال دزفولی و لیموترش دزفولی نه تنها طعم، بلکه هویت منطقه را به سفره می کشاند.

تنوع قومیتی خوزستان یلدا را به شبی رنگارنگ در این استان تبدیل کرده است. عرب، لیر، بختیاری، دزفولی، شوشتری و سایر اقوام هر کدام با آداب و رسوم و زبان خود این شب را جشن می گیرند. اما نقطه مشترک همه، دور هم جمع شدن خانواده و احترام به این سنت کهن ایرانی است.

از شوشتر، دزفول و اهواز گرفته تا بهبهان، خرمشهر، آبادان، سوسنگرد، هویزه، ایذه، باغملوک، ماهشهر و بندر امام خمینی، یلدا در فضایی پرنشاط و اجتماعی برگزار می شود.

امسال همزمانی شب یلدا با آغاز ماه رجب حال و هوای دیگری به این شب بخشید. بسیاری از خانواده ها شب یلدا را با شادی بیشتری جشن گرفتند و حتی برخی از عروسی ها عمداً در شب یلدا برنامه ریزی شد تا این تقارن فرخنده به خاطره ای ماندگار تبدیل شود. خوشبختی ساده و متوسط ​​خانواده بیشتر به با هم بودن بستگی دارد تا تجمل گرایی.

با وجود فشارهای اقتصادی و افزایش هزینه های زندگی که این روزها بازار و معیشت خانواده ها را تحت تاثیر قرار داده است، مردم خوزستان تلاش کرده اند تا دل خود را گرم نگه دارند. یلدای این استان بیش از هر چیز نشان می دهد که شادی لزوماً به هزینه های گزاف بستگی ندارد. گاهی یک کاسه سوپ، چند میوه فصل و یک جمع خانوادگی نزدیک کافی است.

شب یلدا در خوزستان نماد پایداری سنت، شفقت اجتماعی و امید به نور پس از تاریکی است. شبی که در آن سرمای زمستان با گرمی دلها متعادل می شود و آداب و رسوم کهن ایرانیان زنده و پویا می ماند.